Het voelt heel bizarre, alsof ik nooit weg ben geweest en dat niks en niemand veranderd heeft. Och, eigenlijk wel, ik ben veranderd.
Ik ben niet alleen van de buitenkant mooier geworden hoor! ;)
Het maakt me wel verdrietig dat het zo voelt. Één jaar in ander land, in de nieuwe omgeving met nieuw taal en nieuwe mensen, wat was het een avontuur. Een avontuur binnen mezelf. Ik heb mezelf leren kennen, alle diepste zijden en karakter eigenschap waar ik niks van wist, en dapperheid, gevonden om altijd voor mijn dromen te werken. Ik heb ook begrepen hoe positiviteit je leven beter kan maken en hoe veel verschil het maakt als je in moeilijke situaties rustig en positief blijft. Dit jaar was echt een ontdekkingsreis en dat raad ik aan iedereen aan.
Echter, soms krijg ik gevoel dat ik nog steeds in Nederland ben. Soms zeg ik Nederlandse woorden tussendoor en soms praat ik Ests met het Nederlandse accent, echt waar! In het begin vond ik het heel erg moeilijk in het Ests te praten, nu valt het wel mee maar als ik niet goed op let, zeg ik vaak Nederlandse woorden in plaats van Estlandse woorden. Erg dit!
Maar over het gevoel. Het is goed hier, maar het was ook heel goed in Nederland. Ik wilde niet dit mooi jaar te eindigen, ik mis nog steeds mijn familie, mijn vriendengroep, mijn fiets. Daarom wilt mijn brein niet met het spreken van Nederlandse taal te stoppen, het is het laatste "ding" dat mij vast van het Nederland houdt. Maar ik heb ook geen andere oplossing, ze hebben geen Nederlands-talige scholen in Estland. Mijn laatste manier is dus met mijn vrienden, vriendinnen en familie te skypen en appen. Nu snappen jullie waarschijnlijk waarom ik soms heel vervelend elke dag jullie app!'
Ik moet wel zeggen dat het niet zo erg is zoals het waarschijnlijk vanuit mijn kijk lijkt. Het verschilt gewoon per uur (en dat is geen grap) hoe ik mezelf voel. Ik vind het wel leuk om terug te zijn, ik waardeer meer wat ik heb, doe wat ik eigenlijk leuk vin en wijs eerlijk tegen mezelf, die Eglyd was toen hele andere meid dan die éne die nu terug is. Zelfs 3 jaar op middelbare school lijkt niet erg meer, ik kijk er wel uit. We hadden al 2 afspraken met mijn nieuwe klas, super leuke mensen allemaal! We hebben samen al ijsjes gegeten(haha Eglyd blijft die ijsjes meid) en in Tallinn rond gelopen. Dus. Weer een nieuwe school met nieuwe mensen, ik vind het blijkbaar heel fijn om NIET in mijn comfort zone te blijven zitten, hoe meer nieuwe "dingen" hoe beter. Soort van verlenging van uitwisseling jaar. Lekker gaan.
Het bos heb ik wel gemist.
Maar. Er is altijd dit maar. Estland vierde op 20 augustus zijn "re-independence day" en op zo'n dagen wanneer iedereen in Estland blauw-zwart-wit draagt en Estland prijst. Ik was zo eerder maar toen niet meer, ik had er niks aan. Dat maakte mij bang en ik eindigde huilend naast mij papa omdat ik hier me niet thuis voelde en mijn vriendengroep en familie in Nederland miste. Ik had een heimwee, zeker voor Nederland maar wat meer, heimwee voor het thuisgevoel. Gelukkig is Nederland niet heel ver weg en alleen na 3 jaar kan ik daar komen wonen.
Als jullie mij niet eerder in het Nederland zie, dan tot 3 jaar! ;)
Eglyd
No comments
Post a Comment